W psychologii rozwojowej zjawisko charakterystyczne dla okresu dojrzewania, związane z pojawieniem się u jednostki nowych zdolności poznawczych, będących konsekwencją szybkich zmian rozwojowych. Objawia się jako
Określenie zwrócenia się uczuć przeciwstawnych ku temu samemu obiektowi. Ambiwalencja występuje w stanie melancholii oraz podczas innych chorób narcystycznych. Przykładem ambiwalencji jest miłość i nienawiść
źródła:O.P. John, L.A. Pervin (2002). Osobowość. Teoria i badania. Wydanie ósme. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.Reber A. (2000). Słownik psychologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR.
Jedna z form agnozji, w której upośledzenie zdolności poznawczych nie wynika ze swoistych dla danej modalności deficytów, tak jak w agnozji apercepcyjnej. Agnozja asocjacyjna zatem
Jedna z form agnozji, w której upośledzenie zdolności poznawczych wynika w ubytków zdolności spostrzegania wzrokowego. Agnozja apercepcyjna objawia się niezdolnością rozpoznawania przedmiotów, osoba nią dotknięta
Upośledzenie zdolności do rozpoznawania bodźców sensorycznych. Agnozja to niezdolność do świadomego rozpoznawanie i nazywanie np. przedmiotów i kształtów, pomimo wyczuwania ich. Jest ona wynikiem patologii
Zjawisko dyskryminacji ze względu na wiek jednostki. Praktyki dyskryminacyjne obejmują tu między innymi konstrukcję, rozpowszechnianie i utrzymywanie negatywnych stereotypów na temat osób w innym wieku
Nazywana także afazją czuciową, jest zaburzeniem mowy cechującym się utrudnionym przypominaniem sobie nazw przedmiotów i upośledzeniem rozumienia mowy. Afazja Wernickiego, nazywana czasem afazją płynną, została
Nazywana także afazją ruchową, to forma ciężkiego zaburzenia mowy o podłożu neurologicznym, opisana po raz pierwszy przez Paula Broca w 1861 roku. Afazja Broki wiąże
2023 © wszystkie prawa zastrzeżone
