Styl wyjaśniania zdarzeń, który charakteryzuje się tym, że swoje porażki dana osoba tłumaczy sobie jako mające charakter wewnętrzny, globalny i stały. Przykładem pesymistycznego stylu wyjaśniania
Stygmatyzacja (z gr ‘stigma’, czyli znak) oznacza negatywną, dezaprobującą postawę w społeczeństwie wobec konkretnej grupy o określonych cechach np. wyglądu, zachowania, nawyków, systemu wartości itd.
Poczucie własnej skuteczności (inaczej poczucie sprawczości) wprowadził do literatury psychologicznej Albert Bandura w 1977 roku. Poczucie własnej skuteczności oznacza ocenę własnych umiejętności (w tym też
Raczej stała skłonność lub tendencja danej osoby do negatywnego lub pozytywnego oceniania innego człowieka, obiektu lub sytuacji. W każdej postawie można wyodrębnić 3 składniki: źródła:Wojciszke,
Korzystanie ze stereotypu w postrzeganiu i ocenie danej osoby bądź grupy i jednocześnie rozpowszechnianie uproszczonego, a więc nieodpowiedniego i stereotypowego podejścia, czy obrazu tej osoby,
Styl wyjaśniania zdarzeń to nawykowa (raczej stała, utrwalona) forma, wyjaśniania przez dane osoby różnych sytuacji, które mają miejsce w ich życiu. źródło: Abramson, L. Y.,
Bardzo natężona i gwałtowna emocja wywołująca znaczące, aczkolwiek chwilowe zmiany w układzie psychofizycznych reakcji i zachowań człowieka. źródła:Reber A. (2000). Słownik psychologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe
Stanowi swoistą formę uczucia pobudzającą popęd płciowy, polegającą na uwielbieniu i przypisywaniu znaczących cech osobnikowi obdarzonemu sympatią. Adoracja nie musi dotyczyć sfery seksualnej, lecz także
Proces wewnętrznego i zewnętrznego przystosowywania się osobnika rozpoczynającego prace zawodową do stawianych mu wymagań. źródła:Siuta, J. (2005). Słownik psychologii. Kraków: WZSWojciszke, B. (2011). Psychologia społeczna. Wydawnictwo
2023 © wszystkie prawa zastrzeżone
