Psychoza
zobacz: zaburzenia psychotyczne źródła:Siuta, J. (2005). Słownik psychologii. Kraków: WZS
zobacz: zaburzenia psychotyczne źródła:Siuta, J. (2005). Słownik psychologii. Kraków: WZS
Zaburzenia psychotyczne to grupa zaburzeń psychicznych pochodzenia organicznego lub emocjonalnego. Do klasycznych objawów zalicza się omamy, urojenia, zachowania regresywne, niedostosowany nastrój, rozkojarzenie. Zaburzenia psychotyczne dotyczą
Trudne sytuacje i wydarzenia, skrajne przeżycia emocjonalne wywierające wpływ na stan psychiczny. Czynnikami urazowymi mogą być pojedyncze, ujemne, silne bodźce psychiczne, wielokrotnie powtarzające się ujemne,
Zaburzenia treści myślenia, fałszywe przekonania sprzeczne z indywidualnym doświadczeniem i utrzymujące się mimo danych, argumentów i dowodów zaprzeczających. Urojenia należy odróżnić od panujących w danej
Inaczej PTSD. Lękowe zaburzenie występujące po zdarzeniu, które było psychicznie wyczerpujące i traumatyczne, takie jak klęska żywiołowa, wypadek, wojna, gwałt. Objawy obejmują ponowne przeżywanie urazów
Każda sytuacja bodźcowa, w której tego, co jest spostrzegane nie da się przewidzieć na podstawie analizy bodźców fizycznych. Złudzenia są normalnymi, relatywnie spójnymi, międzyosobniczo sprawdzalnymi
Są to istotne kliniczne stany i wzorce zachowania, które mają tendencję do utrzymywania się i są wyrazem charakterystycznego dla danej osoby sposobu odnoszenia się do
Zaburzenia psychiczne i emocjonalne wynikające z zaburzenia struktury narządów odpowiedzialnych za psychikę (przede wszystkim z najrozmaitszych uszkodzeń mózgu jako organu). Zaburzenia organiczne należą zwykle do
Zaburzenia percepcji wzrokowej to zaburzenia analizy i syntezy wzrokowej, zaburzenia postrzegania i różnicowania kształtów, rejestracji położenia przestrzennego elementów. Osoby z zaburzoną percepcją wzrokową mają trudności
2023 © wszystkie prawa zastrzeżone